Rituaal

Rituaal

Vrijmetselaar wordt je alleen door inwijding. Hoe traditioneel of modern een vrijmetselaarsloge verder ook is, dàt principe is over de hele wereld hetzelfde.

Een rituele inwijding is eigenlijk een metafoor van het leven zelf. En iedere inwijding (tot leerling, tot gezel en tot meester) behandelt weer een andere metafoor, een ander aspect van het leven. Die metaforen kunnen heel eenvoudig zijn, zoals de mens die wordt voorgesteld als een ruwe steen en die hij moet leren bewerken tot een kubieke steen waarmee je een gebouw, de voorstelling van de samenleving, kunt bouwen. De metafoor wordt gaandeweg wat ingewikkelder, op het moment dat de grote levensvragen aan bod komen. Op dat moment krijgen de rituelen een haast episch karakter. De verzamelde wijsheid van de mensheid ligt erin besloten.

Deze “rituele arbeid”, zoals vrijmetselaren dat noemen, speelt zich af in een loge. Deze plaats van samenkomst wordt ook wel “werkplaats” genoemd. Die loge is meestal op een bepaalde manier ingericht, maar dit is niet noodzakelijk. Vrijmetselaars kunnen overal en waar ze maar willen hun loges vormen. Vrijmetselaars zijn, wanneer ze in de loge samenkomen, op een bepaalde manier gekleed. Dit kan van loge tot loge verschillen maar er wordt altijd gestreefd naar een zekere rust en eenvoud. Daarnaast bekleden vrijmetselaars zich met schootsvel (het symbool van de arbeid) en witte handschoenen (het symbool van de aard van die arbeid).

 2210